perçemi gecenin al alnına düşerdi
işte bir güz daha buğulanır kahveler
salınarak yürür o bellerini sezerdik
on sekizinde hem ellisindeydi

akşamla birlikte esmerleşen
çatılara sis ve tokluk sinerdi
herkes muradını derleyip toplar
bacalardan uçar da o giderdi

araf yolcusuyum
kisvem şaraptan ayık

neylersin ki
önümsıra uzanır
öksürük nöbetinde zaman

yaprağını eskitir
arkamsıra incir ağacı
dönüp bakamam

şuncacık bir aklım var
lakin unutmuyor kendisini
yok diyorum ötesi berisi
içime dolmuş hainlik
durgun kanda çırpınış
nehir yas düş -giz gözyaşı sayıklayış
benim bana yaptığım-yıkım ötesi

"ölüm sirenlerinde gece sessizliği
kül nefesinde silinmiş insan rengini
çığlıksu gözlerin birikintisinde
buz keser trampetlerin acı esişi
bir çıban ensemde insansızlığın nefesi"