insana yan yan bakar şu yaban tepeler
kimin aklına düşmüş buralarda yaşamak
ev yapmak
bir gün getirip binlerce tuğla ve tahta
kadınların gönlünü almak
terlemek, su içmek, yaşamak, ölmek
kimin aklına?

gelmemiş mi kimsenin içinden çıldırmak?
otlar da var bu tezgahın içinde
elsiz ayaksız sayrı konuşkan
hapşırır sinekli boz köpekler
koklaşır yemeden içmeden koşmadan
serçelerle çer çöp için didişir

dikmen dolaylarında bir ateş topu
iki göğsü arasında vadinin
kayar aşağı yukarı
dediği anlaşılmaz bir kamyonet
patlatır konduların kulaklarını

insan değil mi, değil mi çocuk
bulur susuz da yaşamanın yolunu
bulunur sevgilinin ak göğsüne
bulunur takmaya elbet bir çiçek

dükkanlar zamanın emrine kiralanmış
küçük ekranlarında birleşmiş milletler genel sekreteri
küflü salça, gri süt, şeker yapış yapış
hani rengarenk bir kızı vardı bakkalın
sıkıntıdan kocaya kaçmış

apartman içleri uzun ve serin
taş sektirir dikmen dolaylarında gençler
yıldızlar irileştikçe irileşir
oh der atletli komşu balkonda
bir kova suyu hırsla taşa çarpması
temizlikten bıkmış bir kadının
güzeldir her yerinde dünyanın
ölmesi ve yaşaması